تبليغاتX
ماییم و می و مطرب و این کنج خراب




ماییم و می و مطرب و این کنج خراب

من آن نیم که حلال از حرام نشناسم/شراب با تو حلال است و آب بی تو حرام

پزشک به خانمی که برای زیارت به کربلا رفته بود و حال ناخوشی داشت گفته بود جنین چهار ماهه اش دیگر نفس نمی کشد و باید سقط شود.

زن به سوی ضریح امام حسین می رود و گریه کنان با حضرت درد و دل می کند تا اینکه خوابش می برد و در خواب بانویی را می بیند که به سمت او آمده چادرش را باز می کند و طفلی را به وی هدیه می کند یه این شرط که او را به زیارت ابراهیم پسر پیامبر ببرد.

روز بعد که برای سقط نزد پزشک می رود به او گفته می شود که جنین او زنده است؛ و پنج ماه بعد محمد ابراهیم متولد می شود.

ابراهیم سال شصت و در بیست و ششمین سال از زندگی پر فراز و نشیبش در زیارت کعبه سه چیز از خداوند می خواهد...

-در هوایی که امام در آن نفس نمی کشد نفس نکشد

-دو فرزند پسر داشته باشد

و هیچگاه مجروح نشود و هر زمان که وقتش شد بی معطلی او را بپذیرند.

محمد ابراهیم همت طی چهار سال حضور در جبهه هیچگاه مجروح نشد و در آخر پس از چند روز جستجو پیکر پاک فرمانده لشکر محمد رسول الله در حالی که به سان مولایش بدون سر بود در سردخانه لشکر عاشورا پیدا می شود...


برچسب‌ها: هدیه به تمامی مادران مقدس ایران زمین
نوشته شده در جمعه بیست و دوم اردیبهشت 1391ساعت 22:41 توسط ریحانه|

رویاهای کودکیم...

قالی سندباد

                 کلبه حنا 

                             بره هایدی

     کفش های بلورین سیندرلا و دلبری یک زیبای خفته بود...

شاید پسر لی لی پیت هم برآوردنشان را می توانست!

اما...

        برآوردن رویاهای جوانیم را کدام پسر شجاع قادر خواهد بود؟

 


برچسب‌ها: باران می بارد, ای کاش می شد این هوا را در آغوش گرفت
نوشته شده در یکشنبه هفدهم اردیبهشت 1391ساعت 9:24 توسط ریحانه|

مادر من

می دونم رنگم پریده،می دونم نگرانمی،می دونم دوست داری یه دانشگاه توپ قبول شم،می دونم می دونی که من کله شق تر ازین حرفام که بخوام دردمو بت بگم ...

فقط یه چیزی...میشه یه کم دخترونه تر دوسم داشته باشی!


برچسب‌ها: میسی
نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391ساعت 9:52 توسط ریحانه|

 

ای بسا مخلص که نالد در دعا                   تا رود دود خلوصش بر سما

تا رود بالای این سقف برین                      بوی مجمر از انین المذنبین

پس ملائک با خدا نالند زار                        کای مجیب هر دعای وی مستجار

بنده مومن تضرع می کند                         او نمی داند بجز تو مستند

تو عطا بیگانگان را می دهی                     آرزو دارد زتو هر مشتهی

حق بفرماید که نه از خواری اوست             عین تاخیر عطا یاری اوست

حاجت آوردش ز غفلت سو ی من              آن کشیدش مو کشان در کوی من

گر برآرم حاجتش او وا رود                        هم در آن بازیچه مستغرق شود

گر چه می نالد به جان یا مستجار             دل شکسته سینه خسته گو بزار

خوش همی آید مرا آواز او                       وآن خدایا گفتن و آن راز او

و آنکه اندر لابه و در ماجرا                       می فریباند به هر نوعی مرا

طوطیان و بلبلان را از پسند                      از خوش آوازی قفس  در می کنند

زاغ را و جغد را اندر قفس                        کی کنند این خود نیآمد در قصص

پیش شاهد باز چون آید دو تن                  آن یکی کمپیر و دیگر خوش ذقن

هر دو نان خواهند او زوتر فطیر                  آرد و کمپیر را گوید که گیر

و آن دگر را که خوش استش قد و خد         کی دهد نان بل به تاخیر افگند

گویدش بنشین زمانی بی گزند                 که به خانه نان تازه می پزند

چون رسد آن نان گه مس بعد کد              گویدش بنشین که حلوا می رسد

هم بدین فن دار دارش می کند                و از ره پنهان شکارش می کند

که مرا کاری است با تو یک زمان               منتظر می باش ای خوب جهان

بی مرادی مومنان از نیک و بد                  تو یقین می دان بهر این بود!

 


برچسب‌ها: مثنوی معنوی, دفتر ششم, بسی چسبید این شعر
نوشته شده در یکشنبه دهم اردیبهشت 1391ساعت 15:12 توسط ریحانه|

لبخند او برآمدن آفتاب را

بر پهنه طلایی دریا از مهر می ستود

 در چشم من ولیکن...

لبخند او بر آمدن آفتاب بود!

تولد بهترین رفیق دنیا مبارکم باشد!


برچسب‌ها: بوس به بابا جون, همراه با بهترین گل های مریم
نوشته شده در شنبه نهم اردیبهشت 1391ساعت 10:23 توسط ریحانه


آخرين مطالب
» به رنگ خدا
» رویاهای من
» برای مامان عزیزِ جان
» عاشقانه ای از تنها خدای عاشق
» برآمد آفتاب
» یک میان برنامه
» من چقدر فهمیده ام!
» غم دل با که بگویم که مرا یاری نیست...
» برسد به دست تو
» پس از تعطیلات سیاه

Design By : Pichak